บทที่ 51 สถานะที่เปลี่ยนไป

แสงแดดอ่อนยามเช้าลอดผ้าม่านสีเข้มเข้ามา ปลุกร่างบอบบางใต้ผ้าห่มผืนหนาให้ค่อย ๆ รู้สึกตัว ปรางปวีร์ปรือตาขึ้นเชื่องช้า ความรู้สึกแรกที่จู่โจมคืออาการปวดหนึบที่ขมับจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ หญิงสาวนิ่วหน้า ยกมือนวดคลึงเบา ๆ พยายามรวบรวมสติ

ทว่าพอขยับตัว ความปวดร้าวก็แล่นปราดไปทั่วร่าง ผ้าห่มที่ร่นไปกองระดับเ...